وقتی بازیها هنوز «بازی» نبودند
برای انسانهای باستان، بازی چیزی بین آیین، آموزش و رقابت بود. حساب و کتاب یاد می گرفتند، رئیس قبیله رو انتخاب می کردند، رزم و نبرد رو تمرین میکردند، آینده رو پیشگویی می کردند و ... . قوانین بازیها مشخص بودند، ولی نتیجه همیشه نامعلوم. این چیزی بود که برای همه جذابیت داشت. نکته اینجاست که بازی ها برای فان و سرگرمی به وجود نیامدند بلکه برای بقا، برتری و اجرای عدالت بودند.
- Senet – بازیای برای عبور از مرگ (مصر باستان)
حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد، مصریها صفحهای داشتند با سی خانه. مهرهها روی این خانهها حرکت میکردند، اما مقصد فقط خط پایان نبود. مصریها باور داشتند روح انسان بعد از مرگ باید مسیر پرخطری را طی کند. Senet بازنمایی همین سفر بود. بعضی خانه ها با خود شانس می آوردند و برخی دیگر مصیبت.
اینکه فراعنه Senet را داخل مقبرههایشان میگذاشتند، اتفاقی نبود. بازی از نظر آنها چیزی بود که حتی بعد از مرگ هم به کار میآمد.
بازی Senet - موزه ی بروکلین
- Royal Game of Ur –اولین نشانه های استراتژی در بازی
در بینالنهرین، جایی که تمدن، نوشتن و قانون شکل گرفت، بازی ها هم قانونمند شدند.
Royal Game of Ur بازیای بود با تاس، مسیر مشخص و نقاط امن و خطرناک، بازیکن باید تصمیم میگرفت:
- جلو برود یا صبر کند؟
- ریسک کند یا محافظهکار باشد؟
اگر با بازی بک گمون ( بازی مشابه تخته نرد) آشنا هستید، این بازی از نوادگان Royal Game of Ur محسوب می شود.
بازی Royal Game of Ur - موزه ی بریتانیا
- Go – هنرمحاصره کردن دشمن
در چین باستان، بازیای متولد شد که هنوز هم محبوب است. Go فقط دو رنگ مهره دارد و دو نفره است. نقطه ی قوت آن صفحهای ساده و قوانین اندک است. بازی ساده است اما هر حرکت، آیندهای بلندمدت میسازد. هیچ جنگی سریع تمام نمیشود و در میدان نبرد هیچ اشتباهی کوچک شمرده نمی شود.
Go به بازیکن یاد میداد قدرت همیشه در حمله نیست، پیروزی شما گاهی در کنترل وضعیت است.
بازی Go - هنر جنگ
- شطرنج – جنگ دو شاه و وفادارانشان
شطرنج در هند متولد شد، در ایران قوانین آن شکل گرفت و در جهان پخش شد. " شاهان هند بر این باور بودند که یادگیری جنگ موجب یادگیری ارزشهای دلاوری، تصمیمگیری، شکیبایی و شجاعت میشود؛ بنابراین، تصمیم گرفتند که جنگ را مدلسازی کنند. "
برای اولین بار هر مهره نقش منحصر بفرد دارد، محدودیت و ارزش دارد. شاه مهم است، ولی بدون سربازها، هیچوقت زنده نمیماند. شطرنج اولین باری بود که انسان یک سیستم پیچیدهی تصمیمگیری را داخل یک صفحهی کوچک فشرده کرد.
بازی شطرنج - هنر جنگ
یک الگوی مشترک
تمام این بازیها یک چیز را تمرین میدادند:
- پیشبینی
- تصمیمگیری
- درک سیستمها
و دقیقاً همینجا، داستان بازیها به داستان کامپیوترها گره خورد.
💡 وقتی انسان تصمیم گرفت فکر کردن را به ماشین بسپارد
قرن بیستم. کامپیوترها متولد شدند. نه برای بازی، بلکه برای محاسبه، جنگ و علم. ولی یک سؤال وسوسهکننده وجود داشت: آیا ماشین میتواند «بازی» کند؟ حال که کامپوتر ها از قوانین پیروی می کردند، وقت آن بود که تجربیات بیشتری در تاریخ رقم زد.
اولین بازیهای دیجیتال: بازی به مصابه آزمایش
- بازی OXO – وقتی کامپیوتر فکر کرد
در سال ۱۹۵۲، یک دانشجوی دکترا در کمبریج تصمیم گرفت دوز بسازد. نه برای فان. برای اثبات اینکه کامپیوتر:
- ورودی میگیرد
- تصمیم میگیرد
- پاسخ میدهد
OXO ساده بود، اما یک پیام بزرگ داشت: " ماشین میتواند «رقیب» باشد. "
بازی دوز xoxo - 1952 ویکی پدیا
- بازی Tennis for Two – بازی کردن برای لذت بردن
در ۱۹۵۸، یک فیزیکدان آمریکایی خسته از نمایشهای خشک علمی، بازیای ساخت تا بازدیدکنندهها حوصلهشان سر نرود. یک نقطه،
یک خط، و یک توپ فرضی. این بازی فقط در سه هفته ساخته شد.
برای اولین بار:
- دو نفر بازی میکردند
- برای لذت و نه برای آزمایش
بازی Tennis for two - 1958 ویکی پدیا
- Spacewar! – تولد روح گیم
۱۹۶۲. چند دانشجو، یک کامپیوتر عظیم، و زمان آزاد شبانه. Spacewar!:
- رقابت داشت
- مهارت میخواست
- محدودیت سوخت و تسلیحات داشت!
این بازی ثابت کرد: کامپیوتر فقط ماشین حساب نیست. میتواند «زمین بازی» باشد.
spacewar! - ویکی پدیا
پایان اپیزود ۱
بازیها قبل از کامپیوتر وجود داشتند. قبل از صنعت و قبل از سرگرمی. آنها تمرین انسان برای فهمیدن سیستمها بودند. و کامپیوتر…
بهترین زمینه رو برای ساخت این سیستم در اختیار ما قرار می داد.
ادامه دارد…
چطور این بازیها از فضای دانشگاه بیرون آمدند؟
چطور سکهها وارد دستگاهها شدند؟
و کی اولین بار گفت: «بیاید از بازی پول دربیاریم»؟
دیدگاه خود را بنویسید