بازی، صنعتی که بیش از حد سریع بزرگ شد

موفقیت ناگهانی Atari یک باور غلط بهمراه داشت: «هر چیزی که اسمش بازیه، می‌فروشه.»

ناشرها عجله داشتند. توسعه‌دهنده‌ها زمان نداشتند. کیفیت؟ اولویت آخر بود. در این دوره بازی‌ها بدون تست منتشر می‌شدند، کپی‌کاری عادی بود و اعتماد مخاطب، جدی گرفته نمی‌شد. بازار پر شد از بازی‌هایی که ناقص بودند، بی‌الهام بودند و فقط می‌خواستند سریع فروخته شوند.


  •  E.T. – وقتی یک بازی، نماد سقوط شد

سال ۱۹۸۲، فیلم E.T. اکران شد و به یک پدیده‌ی فرهنگی تبدیل شد. Atari فکر کرد اگر سریع یک بازی ازش بسازیم، پول پارو می‌کنیم. توسعه بازی رو فقط طی چند هفته بست. نتیجه شد گیم‌پلی ضعیف، طراحی گیج‌کننده و تجربه‌ای که بازیکن را سردرگم می‌کرد. میلیون‌ها نسخه فروخته نشد. بازی‌ها برگشت خوردند و افسانه‌ای شکل گرفت که می‌گفت بازی‌های E.T. را در بیابان دفن کردند.

چه این افسانه اغراق باشد چه نه، E.T. تبدیل شد به نماد یک اشتباه بزرگ: "ساخت بازی بدون احترام به بازیکن"

بازی E.T.


 وقتی همه‌چیز فرو ریخت

بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ فروش بازی‌ها به‌شدت سقوط کرد، شرکت‌ها ورشکست شدند و فروشگاه‌ها از بازی خالی شدند. برای بسیاری «دوران بازی‌های ویدیویی تمام شد». سرمایه‌گذارها عقب کشیدند. رسانه‌ها بازی را یک ترند شکست‌خورده نامیدند. صنعت گیم، عملاً مُرده بود. 

در آن‌سوی دنیا، نگاه متفاوتی وجود داشت. در حالی که آمریکا ناامید شده بود، در ژاپن، شرکت‌ها داستان را جور دیگری می‌دیدند. Nintendo به بازی نه به‌عنوان اسباب‌بازی یک‌بارمصرف بلکه به‌عنوان تجربه، محصول باکیفیت و بخشی از فرهنگ نگاه می‌کرد. آن‌ها می‌دانستند مشکل "بازی" نیست. مشکل، بی‌نظمی و بی‌کیفیتی است.


 NES – بازگشت با قوانین جدید

Nintendo کنسول NES را معرفی کرد، اما این بار با یک تفاوت اساسی: "کنترل کیفیت". هر بازی باید تأیید می‌شد. کیفیت حداقلی می داشت و استاندارد مشخصی را رعایت می‌کرد. حتی ظاهر کنسول هم عمداً شبیه «اسباب‌بازی» طراحی شد. تا مردم با واژه‌ی «Video Game» غریب نباشند. Nintendo آرام، ولی حساب‌شده جلو رفت. NES به خاطر گرافیک پیکسلی ۸ بیتی، موسیقی‌های ساده اما ماندگار و گیم‌پلی خلاقانه شناخته شد. بازی‌های افسانه‌ای مثل Super Mario Bros، The Legend of Zelda و Metroid اولین‌بار روی این کنسول معرفی شدند و هنوز هم الهام‌بخش بازی‌سازها و هنرمندان هستند.

کنسول NES - ویکی پدیا

  •  Mario – وقتی بازی دوباره «خوب» شد

Super Mario Bros فقط یک بازی موفق نبود؛ یک اعلامیه بود. بازی به بازیکن احترام می‌گذاشت. اشتباه، تقصیر بازی نبود؛ بخشی از یادگیری بود. Mario ثابت کرد بازی می‌تواند هم سرگرم‌کننده باشد هم خوش‌ساخت و هم ماندگار. 

بازی Mario

 اعتماد، آرام‌آرام برگشت. مردم دوباره به بازی اعتماد کردند. پول خرج کردند و کنسول خریدند، اما این بار با یک تفاوت بزرگ: "کیفیت"، مهم شده بود. بعد از Nintendo شرکت های Sega و بعدتر Sony وارد شدند و صنعت گیم دیگر هیچ‌وقت به حالت بی‌قانون قبل برنگشت.


 پایان اپیزود 3

سقوط ۱۹۸۳، یک فاجعه بود — اما لازم. این سقوط به صنعت یاد داد:

  • مخاطب فراموش نمی‌کند
  • کیفیت شوخی‌ بردار نیست
  • و بازی، فقط محصول نیست؛ تجربه است

و از دل این بحران گیم‌سازیِ مدرن متولد شد.

 ادامه دارد…

بعد از نجات، بازی‌ها فقط زنده نماندند… آن‌ها هویت پیدا کردند. پیکسل‌آرت، موسیقی 8-bit، و شخصیت‌هایی که هنوز پر طرفدارند.